Ochrona przed chorobami przenoszonymi drogą płciową i jak ich unikać.

Jeśli chcesz uniknąć chorób przenoszonych drogą płciową oraz niektórych spośród ich najcięższych powikłań:

    * zawsze stosuj prezerwatywę,

    * ogranicz liczbę partnerów, z którymi sypiasz,

    * regularnie uczęszczaj na badania ginekologiczne.

W życiu płciowym niezbędna jest stuprocentowa uczciwość obojga partnerów. Ukrywając swoją chorobę, igrasz ze zdrowiem i życiem swojego partnera. To samo dotyczy jego osoby. Upewnij się więc, czy prawdą jest, co mówi twój chłopak, że nigdy nie uprawiał seksu bez ochrony z inną osobą. Nawet jeśli uważa, że „nic jej nie było”, to przecież nie zna przeszłości innych osób, z którymi ona uprawiała seks bez zabezpieczenia.

 Rzęsistkowica

Zakażenie narządów płciowych, zwykle przenoszone w trakcie stosunku. Najczęściej obejmuje pochwę, ale może też zająć moczowody kobiet i mężczyzn oraz gruczoł krokowy (prostatę) u mężczyzn. Jest jedną z najczęstszych przyczyn pojawienia się nieprawidłowej wydzieliny z pochwy. Jeżeli infekcją objęta jest cewka moczowa, w trakcie oddawania moczu pojawia się pieczenie. Zakażenie powoduje często dyskomfort lub ból w trakcie stosunku.

Objawy

    * Ostre podrażnienie.
    * Pieczenie.
    * Swędzenie.
    * Pienista, żółtawa, nieprzyjemna wydzielina.


Diagnoza

    * Wymaz z pochwy.




Leczenie

Antybiotyki stosowane doustnie, chyba że kobieta jest w ciąży lub karmi piersią.

Rzęsistkowica nie stanowi długoterminowego zagrożenia dla systemu rozrodczego, ale każde z partnerów musi przejść leczenie, nawet jeżeli u jednego nie ma objawów zarażenia.

Chlamydiaza


Choroba bardzo często stwierdzana u młodych kobiet i mężczyzn, którzy mają wielu partnerów w życiu płciowym.
Jest przenoszona przez stosunek z kimś, kto na nią choruje.

Objawy

Objawy (jeżeli wystąpią) pojawiają się po 7–21 dniach po stosunku.

Objawy u kobiet:

    * wydzielina z pochwy,
    * międzymiesiączkowe krwawienie z pochwy,
    * pieczenie lub ból w czasie oddawania moczu,
    * ból brzucha,
    * niekiedy gorączka i/lub nudności.



Objawy u mężczyzn:

    * wodnista, biała wydzielina z cewki moczowej,
    * piekący ból w trakcie oddawania moczu.




Diagnoza

Z szyjki macicy pobiera się wymaz (jak do badania cytologicznego). U mężczyzn wymaz pobierany jest także z cewki moczowej . Wymaz wysyła się do zbadania w laboratorium.


Leczenie

Antybiotyki – doustnie.

Jeżeli nie przejdziesz leczenia:

    * możesz zarazić tym swojego partnera,
    * nieleczona chlamydiaza może trwale uszkodzić twój układ rozrodczy,
    * zarówno kobieta, jak i mężczyzna może stracić płodność,
    * matka może przenieść chorobę na dziecko w trakcie porodu. 

Rzeżączka

Jedna z najbardziej rozpowszechnioych chorób przenoszonych drogą płciową. Można się nią zarazić w czasie stosunku z zainfekowaną osobą. Jest bardzo często spotykana w młodszych grupach wiekowych.
Okres inkubacji wynosi od 2 do 7 dni (średnio 3 dni) po stosunku.

Objawy

Objawy rzeżączki u kobiet:

    * gęsta, żółta lub biała wydzielina z pochwy,
    * nieprzyjemny zapach wydzieliny,
    * pieczenie lub ból w trakcie oddawania moczu,
    * większy niż zwykle ból w trakcie miesiączki,
    * skurcze i bóle podbrzusza.


Objawy rzeżączki u mężczyzn:

    * gęsta żółta lub biała wydzielina z cewki moczowej,
    * pieczenie lub ból w trakcie oddawania moczu.




Diagnoza

Z szyjki macicy u kobiet oraz z cewki moczowej u mężczyzn pobierany jest wymaz do zbadania w laboratorium.


Leczenie

Antybiotyki w zastrzykach lub doustnie.

Jeżeli nie przejdziesz leczenia...

    * Możesz zarazić rzeżączką swojego partnera.
    * Nieleczona rzeżączka może doprowadzić do uszkodzenia narządów rozrodczych.
    * Zarówno mężczyźnie, jak i kobiecie grozi bezpłodność.
    * Matka może zarazić swoje dziecko w czasie porodu.
    * Rezultatem mogą być w przyszłości problemy z sercem, choroby skóry, artretyzm i utrata wzroku. 

Kiła

Wywoływana jest przez bakterię zwaną krętkiem. Pozostawiona bez leczenia może być śmiertelna. Współczesne metody badań niemal zawsze pozwalają na jej zdiagnozowanie, zanim poczyni postępy.
Można się nią zarazić w trakcie stosunku z osobą zainfekowaną.
Okres inkubacji: od 14 dni do 3 miesięcy.


Objawy

Objawy pierwszego stadium:

    * Na ustach lub na narządach płciowych pojawia się bezbolesne, czerwonawo–brązowe owrzodzenie, które utrzymuje się przez 2 do 6 tygodni.
    * Owrzodzenie znika, ale choroba pozostaje.


Objawy drugiego stadium:

    * Zauważalne po 6–8 tygodniach od pojawienia się owrzodzenia.
    * Wysypka na całym ciele.
    * Objawy przypominające przeziębienie.
    * Wysypka i objawy przeziębienia znikają, ale kiła pozostaje.


Objawy późnego stadium kiły:

    * Kiła kilakowa (zmiany ziarniniakowate, guzkowate, które mogą wystąpić w wielu narządach, najczęściej w skórze i kościach).
    * Zniszczenie mózgu może prowadzić do zmian psychicznych lub śmierci.




Diagnoza

Jeżeli widoczne jest owrzodzenie, lekarz pobiera z niego nieco wydzieliny i przekazuje do zbadania. Istnieje możliwość zrobienia testu krwi. Badana jest także wysypka.


Leczenie

Antybiotyki w postaci zastrzyków lub doustnie.

Jeżeli nie przejdziesz leczenia...

    * Możesz zainfekować dziecko w trakcie ciąży.
    * Kiła może spowodować choroby serca, uszkodzenie mózgu, utratę wzroku i śmierć. 

Opryszczka

Opryszczka charakteryzuje się występowaniem pęcherzyków w obrębie narządów płciowych lub okolicy ust. (Nigdy nie całuj w usta lub genitalia osoby, która ma właśnie ma tzw. zimno). Dodatkowo mogą wystąpić objawy grypopodobne oraz powiększenie węzłów chłonnych.
Choroba przenoszona drogą płciową przez stosunek pochwowy lub oralny z zarażonym partnerem.


Objawy

Takie same u mężczyzn i kobiet. Mogą być łagodne lub ostre.

    * Przypominają objawy typowe dla przeziębienia.

    * Swędzenie lub pieczenie przed pojawieniem się pęcherzyków.

    * Małe, bolesne pęcherzyki na narządach płciowych lub na ustach.

    * Pęcherzyki mogą przetrwać średnio 10 dni, a następnie znikają. Wirus niestety pozostaje w twoim ciele.




Diagnoza

Opryszczka jest zwykle diagnozowana w momencie pojawienia się objawów, czyli w czasie ataku choroby.


Leczenie

Jak dotąd, tak naprawdę, nie ma skutecznego środka na opryszczkę. Możesz jednak złagodzić jej przebieg. Unikaj seksu w czasie zaognień.

Jeżeli nie przejdziesz leczenia...

    * Możesz zarazić swego partnera.
    * Możesz zarazić dziecko w czasie ciąży. 

Brodawki w obszarze genitaliów

Są to małe brodawki występujące w wyniku zakażenia wirusowego, umiejscowione zwykle wokół wejścia do pochwy (lub u mężczyzn wokół penisa); przenoszone w trakcie stosunku lub przez dotyk.


Objawy

    * Mogą się pojawić w 3 tygodnie po stosunku lub później (nawet po 8 miesiącach).

    * Podobnie jak tzw. kurzajki na palcach, małe guzki pojawiają się w grupach. Są jednak mniejsze od kurzajek.

    * Mogą zniknąć same, ale bardzo łatwo zainfekować nimi innych.

    * Są w kolorze otaczającej skóry, dlatego trudno je w pierwszej chwili zauważyć. Poza okresem wzrostu są bezbolesne.



Brodawki na genitaliach pojawiają się wskutek zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV – Human Papilloma Virus). Powoduje on zmiany w szyjce macicy, dlatego cytologiczny rozmaz Papanicolaou, standardowy test screeningowy w kierunku raka szyjki macicy, jest wielce przydatny w rozpoznawaniu infekcji wirusem HPV. Rozmaz cytologiczny jest zalecany wszystkim kobietom, ponieważ wirus HPV, według badań, wpływa na rozwój nowotworów szyjki macicy w późniejszym wieku.


Leczenie

Przez wymrożenie ciekłym azotem, usunięcie laserem lub operacyjne. Mogą powrócić po leczeniu.

Jeżeli nie przejdziesz leczenia...

    * Bardzo szybko się rozprzestrzenią,
    * Możesz zarazić nimi swego partnera,
    * Możesz zarazić swoje dziecko w czasie ciąży. 

 Zapalenie wątroby typu B


Zapalenie wątroby typu B to poważne schorzenie wątroby spowodowane przez wirus zapalenia wątroby typu B (HBV – Hepatitis B Virus). Jest on przenoszony przez krew oraz płyny organizmu zawierające krew. Zakażenie wirusem HBV może nastąpić w czasie bezpośredniego kontaktu krew-krew, współżycia bez zabezpieczenia, stosowania nielegalnych leków i narkotyków. Zarażona kobieta może przekazać wirus noworodkowi w czasie porodu. HBV jest 100 razy bardziej zakaźny niż wirus HIV (Human Immunodeficiency Virus), powodujący AIDS. Zapaleniu wątroby typu B można zapobiec poprzez zastosowanie bezpiecznej i skutecznej szczepionki. Szczepionka nie działa u ludzi, którzy już są przewlekłymi nosicielami HBV.


Objawy

Jeśli zdrowy człowiek dorosły jest zakażony wirusem HBV, to jego organizm może zareagować na kilka różnych sposobów. Poniżej przedstawiono niektóre możliwe objawy infekcji HBV.

• W około 50 proc. przypadków HBV nie powoduje żadnych objawów.


• U około 49 proc. ludzi zarażonych wystąpią pewne objawy, do których można zaliczyć gorączkę, zmęczenie, ból mięśni lub stawów, utratę apetytu, nudności oraz wymioty. Wiele z tych osób będzie sądzić, że ma grypę i nie przypisze tych objawów infekcji HBV.


• U około 90 proc. wszystkich zakażonych rozwiną się przeciwciała przeciwko wirusowi, które całkowicie wyeliminują wirus z organizmu. Chociaż u takich osób mogą wystąpić pewne objawy, zostaną one wyleczone bez komplikacji.


• U niewielkiej liczby osób (około 1 proc.) rozwinie się zagrażające życiu, szybko postępujące zapalenie wątroby. Takie osoby mogą często mdleć ze zmęczenia, mieć zażółconą skórę oraz oczy (żółtaczka) i powiększony brzuch. Ostre, szybko postępujące zapalenie wątroby rozwija się nagle i w postaci bardzo ostrej, dlatego może być śmiertelne, jeśli nie będzie natychmiast leczone.


• U 5–10 proc. zakażonych osób dorosłych nigdy nie utworzą się przeciwciała przeciwko wirusowi i osoby te będą przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B, często nie uświadamiając sobie tego. U przewlekłych nosicieli występuje zwiększone ryzyko chorób wątroby, takich jak marskość wątroby lub rak wątroby, ponieważ wirus HBV stale atakuje wątrobę.

Diagnoza

Ostre zakażenie HBV jest rozpoznawane prostym badaniem krwi na przeciwciała HBV. Przewlekłe zakażenie HBV jest trudne do rozpoznania (tylko poprzez specjalne badania krwi).


Leczenie

Nie ma jeszcze schematu leczenia ostrego zakażenia HBV. Do leczenia przewlekłego zakażenia HBV stosuje się interferon alfa-2b oraz lamiwudinę.
Wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zapobiega bezpieczna i skuteczna szczepionka. Ryzyko może zostać zminimalizowane poprzez ograniczenie ilości partnerów, powstrzymywanie się od zażywania narkotyków oraz poprzez stosowanie środków zapewniających bezpieczny seks.

AIDS/HIV


HIV (Human Immunodeficiency Virus) atakuje system immunologiczny, sprawiając, że organizm staje się niezdolny do zwalczenia nawet zwykłych infekcji, takich jak grypa czy przeziębienie. AIDS (Acquired Immunodeficiency Syndrome – czyli nabyty zespół niedoborów immunologicznych) to termin stosowany wówczas, gdy system immunologiczny danej osoby jest tak osłabiony przez wirusa HIV, że nie ma sił do obrony. Ilość zwalczających infekcje tak zwanych limfocytów pomocniczych T (komórki CD4) spada z normy wynoszącej 800–1050/mililitr krążącej krwi do poniżej 200/mililitr. Osoba zakażona HIV często zapada na choroby infekcyjne. Powoduje to postępujące wyniszczenie, tak że pacjent umiera z powodu chorób, z którymi jego system immunologiczny nie może sobie poradzić.
Możesz się zarazić AIDS, jeżeli jeden z czterech zarażonych płynów dostanie się do twojego systemu krwionośnego:

• krew,
  
• nasienie,
  
• wydzielina pochwowa,
  
• mleko z piersi.

• jakikolwiek rodzaj stosunku, w tym oralny i analny,
  
• korzystanie z tych samych igieł (w tym stosowanych do narkotyków, przekłuwania i tatuaży),
  
• transfuzję krwi,
  
• kobiety w ciąży lub karmiące piersią mogą zarazić wirusem HIV swoje dziecko.

• poty nocne,
  
• objawy przeziębienia, które nie przemijają,
  
• niewyjaśniona utrata wagi,
  
• białe plamki w jamie ustnej,
  
• sine wykwity na skórze.

• przewlekłe infekcje drożdżakowe,
  
• nieprawidłowy wynik badania cytologicznego,
  
• zakażenie wirusem HPV w obrębie narządów płciowych.

Ważne: Osoby zakażone HIV mogą nie mieć żadnych objawów przez 8–10 lat.


Diagnoza

Test krwi: tak zwane przeciwciała przeciw HIV są wykrywalne w większości przypadków po 6–12 tygodniach od zarażenia wirusem oraz do 6 miesięcy od zarażenia (u 95 proc. pacjentów). Mężczyzn i kobiety należy badać po 3 i 6 miesiącach, jeżeli zdarzyły im się ryzykowne kontakty.


Leczenie

W zwalczaniu wirusa stosuje się wiele leków. Opóźniają rozwój choroby, ale nie powodują wyleczenia. Leki mają wiele działań ubocznych. Osoby cierpiące na AIDS mogą liczyć na różnorodną pomoc specjalistyczną.

Infekcje inne niż choroby przenoszone drogą płciową


Zapalenie pęcherza i grzybica pochwy nie są kwalifikowane jako choroby przenoszone drogą płciową. Oba schorzenia dokuczają jednak kobietom aktywnym płciowo. Zapalenie pęcherza powoduje silne pieczenie i ból podczas oddawania moczu, a grzybica pochwy – uporczywe swędzenie zewnętrznych narządów płciowych.

Jeżeli zapalenie pęcherza pojawia się często, może być oznaką innych infekcji, w tym chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak chlamydiaza i rzęsistkowica.