|
Antykoncepcja a otyłość
 Choć współczesne kobiety mają do wyboru wiele środków
antykoncepcyjnych, niełatwo im się zdecydować. Każda szuka odpowiedniej
metody antykoncepcji i chce, żeby była ona pewna i nie szkodziła
zdrowiu. Do tego dochodzi trzeci problem, obawa o kłopoty z utrzymaniem
wagi.Czy rzeczywiście stosowanie pastylek antykoncepcyjnych powoduje tycie? - pytamy prof. Romualda Dębskiego, położnika, ginekologa-endokrynologa z Kliniki Położnictwa i Ginekologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie. Hormonalne środki antykoncepcyjne mogą spowodować wzrost łaknienia i w konsekwencji przytycie, jeśli kobieta podda się i nie będzie kontrolować wzmożonego apetytu. Dość często się zdarza, że osoby, które mają wrodzoną skłonność do otyłości, gdy zaczną przyjmować środki hormonalne, nie dają sobie rady z utrzymaniem diety, a gdy utyją kilka kilogramów, właśnie im bardzo trudno będzie wrócić do poprzedniej wagi. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że nie tyje się od pastylki, lecz od zwiększonej ilości jedzenia, które przyjmujemy. Czy możemy wybrać taki środek, który nie będzie powodował wzrostu apetytu lub przynajmniej będzie oddziaływać łagodniej? Prócz pigułek są przecież plastry, wkładki domaciczne i zastrzyki. Co lepiej wybrać? W tym aspekcie nie ma znaczenia, jaki środek hormonalny wybierzemy, bo każdy z nich może u konkretnej osoby wywołać wzrost łaknienia. Problem tycia przy przyjmowaniu środków antykoncepcyjnych to ważna sprawa marketingowa, bo nikt nie przekona kobiety do zażywania preparatu, który będzie powodował wzrost wagi. Dlatego często w ulotkach dołączanych do różnego typu środków podkreśla się, że ten właśnie preparat jest bezpieczny i nie powoduje tycia. I rzeczywiście, do niektórych dodawany jest czynnik odwadniający, więc kobieta może, przyjmując takie pigułki, nawet trochę zmniejszyć swoją wagę, ale jest to złudne, ponieważ traci wodę, a nie tłuszcz. Przyrost wagi podczas przyjmowania hormonalnej antykoncepcji nie jest jednak regułą. Na 1000 kobiet tyje około 10 procent, reszta nie ma tego typu problemów, a niektóre nawet chudną. Największe kłopoty mają osoby ze skłonnością | do nadwagi i otyłości. Chociaż preparaty hormonalne nie mają wpływu na metabolizm, kobiety « o wyraźnej skłonności do tycia raczej nie powinny sięgać po hormonalną antykoncepcję. Jeśli jednak się na nią zdecydują, powinny jeszcze bardziej niż dotychczas kontrolować ilość i jakość spożywanych posiłków i koniecznie wprowadzić więcej aktywności fizycznej. Czy w związku z tym otyłe kobiety powinny raczej decydować się na naturalne metody antykoncepcji, jak metoda objawowo--termiczna, testery owulacji, prezerwatywy lub kremy plemnikobójcze? Wybierając naturalne metody zapobiegania ciąży, trzeba sobie zdawać sprawę z tego, że bywają one zawodne, szczególnie u kobiet o nieregularnych cyklach, u nastolatek i w okresie zbliżania się do przekwitania. Sama otyłość może mieć związek z zaburzeniami miesiączkowania, na przykład występuje dość często u kobiet cierpiących na zespól PCO, czyli zespół policystycznych jajników, co charakteryzuje się właśnie nieprawidłowymi krwawieniami miesiączkowymi (brak miesiączki lub rzadkie miesiączkowanie). Dość często kobiety otyłe z innych powodów miewają zaburzenia w regularności cyklów. Kobiety w okresie menopauzy zauważają zwiększoną skłonność do tycia. Jednocześnie w tym okresie obawa przed „wpadką" i niechcianą ciążą jest bardzo uzasadniona, bo cykle bywają nieregularne. Czy po tym okresie hormonalna terapia zastępcza może pomóc, czy jeszcze zwiększy możliwość przybierania na wadze? W okresie menopauzy większość kobiet tyje, ale jest to niewielki przyrost masy, 2-2,5 kg, i jest niezależny od tego, czy przyjmuje się hormonalną terapię zastępczą, czy nie. Pamiętajmy też, że nie należy mylić hormonalnej terapii zastępczej z hormonalną antykoncepcją, bo to zupełnie różne terapie. W późniejszym okresie, u kobiet korzystających z hormonalnej terapii zastępczej ryzyko tycia jest mniejsze niż u tych, które jej nie stosują. Młode dziewczyny w dążeniu do uzyskania wymarzonej smukłej figury, często stosują drakońskie diety i bywa, że wpadają w anoreksję. W rezultacie zaczynają się zaburzenia cyklu miesiączkowego, a nawet zanik miesiączki. Czy takie osoby mogą stosować hormonalną antykoncepcję? W przypadku anoreksji najczęściej antykoncepcja jest niepotrzebna, bo takie dziewczyny nie współżyją. Mają one tak silnie zaburzoną ocenę własnego ciała, że nie odczuwają potrzeb seksualnych. W mniej skrajnych przypadkach, gdy z powodu zbyt restrykcyjnej diety u dziewczyny pojawiły się zaburzenia miesiączkowania, będzie wskazana substytucja hormonalna, by przywrócić regularność cyklu, a jeżeli zaistnieje konieczność zabezpieczania przed niechcianą ciążą, problem ten zabezpieczy hormonalna antykoncepcja. Rozmawiała Joanna Donner Super Linia (sierpień 2006) Serwis internetowy www.dlazdrowia.pl
|
|
