Następujący obrazek-maluch trzymający się maminej spódnicy, nie puszczający nawet wtedy gdy mama gotuje albo próbuje przejść przez drzwi, nie jest obcy ogromnej ilości rodziców. Jest to prawdziwa, emocjonalnie wyczerpująca część codziennego życia. Choć może to być trudne, oprzyj się pokusie ciągłego asystowania swojemu dziecku.

Jeśli chcesz bądź musisz zostawić dziecko pod nadzorem opiekunki, delikatnie i z miłością upewnij je, że niedługo wrócisz. Ze szczerością w głosie powiedz, że się cieszysz, że ma szansę zabawy z opiekunką. Twoje pozytywne podejście będzie zaraźliwe (podobnie stałoby się z resztą z podejściem negatywnym). Będziesz także wspaniałym przykładem czucia się dobrze z powodu rozdzielenia i umiejętności miłego spędzania czasu z innymi ludźmi. Często przytulaj i całuj dziecko podczas czasu neutralnego, aby ie czuło się ignorowane  i nie usiało trzymać się twojej spódnicy aby zyskać odrobinę uwagi. Kurczowe trzymanie się w przeciwieństwie do przytulania, wskazuje na nagłą przyczynę zwróce4nia na siebie uwagi.

ZAPOBIEGANIE PROBLEMOWI

Próbuj zostawiać dziecko pod opieką innych.

Aby maluch przyzwyczaił się do tego, że nie zawsze możesz być w pobliżu, spróbuj zostawiać go sporadycznie z kimś innym na lkrótkie okresy czasu (do kilku godzin) już w najwcześniejszym okresie życia. Takie przerwy w przebywaniu razem są dobre zarówno dla dzieci jak i rodziców.

Powiedz dziecku co oboje będziecie robić podczas swej nieobecności.

Mówienie dziecku co będziecie robić podczas swej nieobecności daje mu dobry przykład, gdy pytasz je zajęcia w danym dniu. Opisz mu co ono będzie robiło i gdzie będziesz ty w tym samym czasie, aby nie musiało się martwić ani o siebie ani o ciebie. Na przykład możesz powiedzieć: "Laura przygotuje ci obiad, poczyta ci książkę i ułoży cię do snu. Tata i ja wychodzimy do restauracji i wrócimy do domu o jedenastej." Albo powiedz: "Muszę teraz ugotować obiad. Gdy skończę , a ty pobawisz się plasteliną, możemy razem poczytać książkę."

Bawcie się w "a kuku"!

Ta prosta zabawa przyzwyczaja dziecko do faktui, że różne rzeczy (również i ty) znikają na pewien czas i co najważniejsze, wracają. Z niemowlakami i małymi dziećmi można bawić się w "a kuku" na różne sposoby: poprzez chowanie za plecami rąk, zabawek, poproszenie malucha by zrobił to samo, oraz (dla dzieci od dwóch do pięciu lat) poprzez zabawę w chowanego.

Upewnij dziecko, że na pewno wrócisz.

Nie zapomnij powiedzieć dziecku, że na pewno wrócisz i udowodnij mu, że można na tobie polegać poprzez wrócenie o umówionej godzinie.

Przygotuj specjalne zabawy tylko z opiekunką.

Specjalne zabawy pomogą dziecku z chęcią zostawać z opiekunką zamiast niepokoić się twoją nieobecnością. Przygotuj odpowiednie filmy, malowanki, zabawy, książeczki i tym podobne, którymi można zajmować się wyłącznie z opiekunką.

Przygotuj dziecko na godziny rozłąki.

Powiedz maluchowi, że wychodzisz i pomóż mu przyzwyczaić się do myśli, że przez jakiś czas będzie musiało sobie radzić bez ciebie. Na przykład powiedz: "Jestes już takim dużym chłopcem. Na pewno poradzisz sobie, gdy nie będzie mnie w domu." Jeśłi zaskoczysz dziecko niespodziewną nieobecnością, może się ono martwić, że zrobisz to jeszcze raz.

 ROZWIĄZYWANIE PROBLEMU

Jak należy postęować

Przygotuj się na głośne protesty, gdy macie się na troche rozstać, a twojemu dziecku się  to nie podoba.

Pamiętaj, że płacz w końcu ucichnie, gdy dziecko nauczy się, że na krótki cas potrafi sobie radzić bez ciebie. Powiedz sobie: " Płacze, bo mnie kocha. Ale musi nauczyć się, że choć nie zawsze mogę się z nim bawić i od czasu do czasu muszę wyjść zawsze przecież wrócę."

Chwal dziecko za to, że dobrze zniosło rozłąkę.

Dzięki temu dziecko będzie dumne ze swojej umiejętności zabawy samemu. Na przykład powiedz: "Jestem strasznie z ciebie dumny, że potrafiłeś się bawić samemu, gdy ja sprzątałem kuchnię."Takie słowa wzmocnią pewność siebie i samodzielność malucha, co przyniesieobustronne korzyści.

Użyj techniki "krzesło marudzenia" (patrz rozdział pod tytułem "Marudzenie")

Daj dziecku do zrozumienia, że nie musi lubić, gdy cię nie ma w domu albo gdy nie masz dla niego czasu, nawet przez krótki okres. Ale uświadom je także iż jego marudzenie przeszkadza innym. Na przykład powiedz: "Przykro mi, że nie podoba ci się, że muszę teraz ugotować obiad. Idź na krzesło marudzenia i siedź tam dopóty, dopóki nie zaczniesz się bawić bez marudzenia". dziecko bedzie wtedy mogło sobie pomarudzić-ale nie będziesz musieć tego słuchać.

Naucz się, że dziecko potrzebuje trochę czasu bez ciebie.

Przerwy w nieustannym przebywaniu ze sobą  są konieczne zarówno dla dzieci jak i dla rodziców. Trzymaj się zatem swojej codziennej rutyny, nawet jeśli dziecko protestuje przeciw temu i chce, abyś ciągle się z nim bawił, albo marudzi, gdy od czasu do czasu musi zostać z opiekunką.

Powoli wprowadzaj czas rozłąki.

Jeśli dziecko w wieku od jednego roku życia wymaga poświęcania mu zbyt wiele czasu możecie spróbować zabawy w robienie rzeczy na czas. Powiedz mu, że przez pięć minut się z nim pobawisz natomiast drugie pięć minut będzie musiało bawić się samo. Stopniowo zwiększaj ten czas do momentu, aż maluch będzie potrafił bawić się sam przez godzinę.

Jak nie należy postępować

Nie irytuj się gdy dziecko "trzyma się twojej spódnicy".

Powiedz sobie, że dziecko woli twoje towarzystwo bardziej niz cokolwiek innego na świecie.

Nie karz dziecka za nadmierne trzymanie się rodziców.

Zamiast tego postępuj zgodnie z podanymi wcześniej wskazówkami dotyczącymi tego, jak nauczyć dziecko samodzielności.

Nie podawaj sprzecznych wiadomości.

Nie mów dziecku żeby dało ci spokój gdy je przytulasz albo głaszczesz. Przyczyni się o jedynie do jego dezorientacji i maluch nie będzie wiedział czy ma sobie pójść czy zostać.

Nie czyń choroby wygodnym sposobem na zyskanie specjalnej uwagi.

Nie staraj się by choroba była przyjemniejsza od bycia zdrowym pozwalając dziecku aby robiło rzeczy, których normalnie nie akceptujesz. Choroba powinna być traktowana w sposób rzeczowy, bez większych zmian w codziennej rutynie.